Agnieszka Drotkiewicz, Paris London Dachau
Jest to powieść inicjacyjna młodej warszawskiej autorki zawierająca szereg odniesień do tekstów rówieśników, Nahacza i Masłowskiej, jak też i do czołowych przedstawicieli postmodernizmu. W książce tej autorka posługując się metodą surrealistycznych skojarzeń i strumieniem świadomości odsłania cierpienia nadwrażliwej i zbuntowanej młodej dziewczyny, które nękają obcesyjne lęki związane z utratą chłopaka. Jej emocje zostały przedstawione na tle życia warszawskiej młodzieży, spędzjącej głównie czas w modnych klubach, centrach handlowych i galeriach sztuki. Uważającej się za jedyną w swoim rodzaju elitę. Sposób bycia nowoczesnej kobiety, dosłownie naszpikowanej kosmetykami i innymi produktami konsumpcji jawi się jako wymieniony w tytule obóz koncentracyjny. Cierpienie Basi, protagonistki utworu, jeszcze bardziej zostaje podkreślone przez obojętność i zachłanność świata dorosłych. Powieść ta będąca nagim, nie osłoniętym żadną fabularyzacją krzykiem, jest przeżyciem zbyt osobistym, hermeutycznym, trudno dostępnym dla czytelnika.
Eugeniusz Sobol
Opublikowane w Topos 5 2004
Adres URI TrackBack do wpisu to: http://poezja.wordpress.com/2007/12/29/agnieszka-drotkiewicz-paris-london-dachau/trackback/
