Krystyna Stołecka, Sargasy
Książka jest zbiorem opowiadań, które autorka wcześniej publikowała na łamach prasy literackiej. Część z nich to proza realistyczna opisująca istotne polskie problemy, takie jak przemiany społeczne po 1980 r. i powstanie nowych elit polityczno-gospodarczych, zderzenie tradycyjnej polskości ze światopoglądem Zachodu. Stołecka prezentuje dopracowaną koncepcję bohatera. Narracja prowadzona z perspektywy dziecka wnosi elementy liryczno-nostalgiczne, a postacie ludzi ciężko doświadczonych przez tragiczną historię XX wieku są przepojone zwątpieniem i goryczą. Nie omija także problematyki kobiecej („Ciasto”). Realizm, opisy fabrycznej Łodzi, wielokulturowej tradycji tego miasta, przywołujące na myśl słynną prozę Reymonta, są mocną stroną autorki. Wszystkie te cechy można prześledzić na przykładzie opowiadania „Doppelbaum”, które jest opowieścią o losie dozorcy kamienicy, z pochodzenia Niemca. Stołecka nie stroni się od podejmowania trudnych, niekiedy wręcz drastycznych tematów - okupacji, wypędzeń, prześladowań politycznych, pokazując jak pamięć o tamtych wydarzeniach, z których to przaważnie składa się współczesna historia Polski, powoli zanika dziś w okresie konsumpcji i technologii. Mniejszy efekt autorka osiąga w utworach oniryczno-ludycznych, w jakich można odnaleźć wpływy Marqueza i Tokarczuk.
Eugeniusz Sobol
Opublikowane w Topos 5 2004
Adres URI TrackBack do wpisu to: http://poezja.wordpress.com/2007/12/29/krystyna-stolecka-sargasy/trackback/
