Maciej Fortuna, Pasztet z duszami

fortuna

 

 

Maciej Fortuna, Pasztet z duszami

Biblioteka Dwumiesięcznika Literacko-Artystycznego Studium, Kraków 2002

Po sukcesie Masłowskiej zaczynamy przyzwyczajać się do książek autorów najmłodszego pokolenia, czyli urodzonych w latach 80. Powieść Pasztet z duszami to debiut Macieja Fortuny należącego do tego właśnie rocznika. Jest to parodia romansu kryminalnego, w której autor posługując się groteską stara się odkryć uniwersalny wymiar ludzkiej egzystencji. Akcja toczy się w bliżej nieokreślonym kurorcie narciarskim, gdzie w niewyjaśnionych okolicznościach ktoś dokonuje serii morderstw. Po każdej z nich odbywa się rytuał publicznego odczytywania testamentów ofiar, w których odsłaniają najbardziej wstydliwe sprawy własnego życia. Wśród nich jest też autotematyczna projekcja samego narratora – pisarz Kniuźka, który poprzez nietradycyjne potraktowanie czytelników usiłuje znieść fikcjonalne ograniczenia literatury, a także sobowtór estetyczny – baron von Trippenzohrn. Ciekawa jest warstwa stylistyczna powieści mieszcząca w sobie wiele śmiałych zaskakujących porównań i metafor. Jednak autor wprowadził za mało dynamiki i motywacji zdarzeń (powtarzające się zabójstwa to wciąż za mało), da się zauważyć też niekonsekwencję w sposobie prowadzenia narracji wahającej się od auktoralnej do personalnej.

Eugeniusz Sobol

Opublikowane w Topos nr 1-3 2003

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s