Ukraiński testament paryskiej „Kultury”

W „Nowej Polszy” 7-8/2018 ukazała się moja recenzja „Ukraiński testament paryskiej „Kultury”, w której omawiam książkę „Kultura – Ukraina. Zamiłowanie do spraw beznadziejnych. Ukraina w „Kulturze” 1947 – 2000” (Wybór, opracowanie i posłowie Bogumiły Berdychowskiej. Seria „W kręgu paryskiej „Kultury”. Instytut Literacki Kultura – Instytut Książki, Paryż – Kraków 2016). „Toczący się w okresie powojennym na łamach paryskiej „Kultury” dialog polskich i ukraińskich intelektualistów, powołujących się na fakty historyczne i wykorzystujących racjonalną argumentację, był zjawiskiem wyjątkowym, zupełnie kontrastującym z dzisiejszym sposobem komunikowania Polaków i Ukraińców, zdominowanym przez emocje i internetowy hejt” (fragment recenzji).

Całość recenzji w języku rosyjskim dostępna pod linkiem

https://novpol.org/ru/B13AE19EX/Ukrainskoe-nasledie-parizhskoj-Kultury

Reklamy

Anne Applebaum, Czerwony głód

W „Nowej Polszy” 6/2018 ukazała się moja recenzja „Nieznane aspekty Hołodomoru”, w której omawiam książkę Anne Applebaum „Czerwony głód” (przeł. Barbara Gadomska i Wanda Gadomska, Wydawnictwo Agora, Warszawa 2018). „Książka Applebaum została napisana przede wszystkim dla zachodniego czytelnika, zawiera bowiem szereg podstawowych informacji na temat Ukrainy, ale myślę, że każdy odbiorca obeznany ze wschodnioeuropejską tematyką znajdzie w niej coś ważnego dla siebie. Zwłaszcza cenne są fragmenty książki zawierające informacje na temat dotarcia prawdziwej informacji o klęsce głodu do opinii publicznej w krajach anglosaskich, między innymi za pośrednictwem publikacji ukraińskiej emigracji” (fragment).

Całość recenzji w języku rosyjskim dostępna pod linkiem

https://novpol.org/ru/BJjSMr-bQ/Neizvestnye-aspekty-golodomora

Charles King, Odessa. Geniusz i śmierć w mieście snów

W portalu internetowym „Naszwybir.pl” ukazała się moja recenzja „Janusowe oblicze Odessy”, w której omawiam książkę Charlesa Kinga „Odessa. Geniusz i śmierć w mieście snów” (przeł. Hanna Pustuła-Lewicka, Wydawnictwo Czarne, Wołowiec 2016). Recenzja ukazała się w polskiej i ukraińskiej wersjach językowych.

PL http://pl.naszwybir.pl/4660-2/

UA http://naszwybir.pl/47780-2/

Eugeniusz Sobol, Mozaika Europy Wschodniej. Wybór esejów i recenzji

Książka ta jest przewodnikiem po lekturach o tematyce wschodniej, które ukazywały się na polskim rynku wydawniczym w ciągu ostatniego dziesięciolecia, oraz prezentuje kilka najciekawszych nowości z Ukrainy. Składa się z trzech części – literackiej, reportażowej i historycznej. Niektóre teksty opublikowano po raz pierwszy w języku polskim, gdyż autor pisał je dla anglojęzycznego kwartalnika „New Eastern Europe” oraz wydawanego po rosyjsku czasopisma „Nowaja Polsza”. Książka ma polifoniczny charakter, polegający na zderzeniu się ze sobą głosów autorów z różnych krajów, starających się odpowiedzieć na fundamentalne pytania związane z problematyką tożsamości i poszukiwaniem swego miejsca w Europie.

Książka dostępna jest w księgarni internetowej Wydawnictwa Adam Marszałek pod linkiem

http://marszalek.com.pl/sklep/pl/historia/3273-mozaika-europy-wschodniej-wybor-esejow-i-recenzji.html

Spis treści

Czytaj dalej „Eugeniusz Sobol, Mozaika Europy Wschodniej. Wybór esejów i recenzji”

Sylwia Frołow, Bolszewicy i apostołowie. Osiem portretów

W styczniowym numerze Nowej Polszy 1/2016 opublikowano moją recenzję „Rewolucyjni idealiści” poświęconą książce Sylwii Frołow „Bolszewicy i apostołowie. Osiem portretów” (Wydawnictwo Czarne, Wołowiec 2014). „Po bardzo udanej i pozytywnie przyjętej przez krytyków biografii „żelaznego Feliksa” „Dzierżyński. Miłość i rewolucja” (Wydawnictwo Znak, 2014 r.) Sylwia Frołow wydała następną książkę „Bolszewicy i apostołowie. Osiem portretów”, w której rozwija własny niepowtarzalny styl pisania biografii, skupiając się przede wszystkim na życiu intymnym bohaterów. Warto podkreślić, że książki Frołow czyta się z wielką przyjemnością, wszystkie one mają delikatny posmak sensacyjności. Autorka potrafi bezbłędnie nakreślić zwięzły portret psychologiczny opisywanych przez siebie osób, dla których tworzy pewien motyw wiodący, polegający najczęściej na konflikcie wartości. Zatem istotną cechą tej książki będzie wielowymiarowość i dwoistość postaci, balansujących także na pograniczu dwóch czasów historycznych – Rosji przed i porewolucyjnej. Ponadto, żeby zobaczyć żywego człowieka, Frołow musiała z trudem przebić się przez gąszcz stereotypowych nawarstwień, ponieważ w Polsce nadal pokutują wyobrażenia wodzów rewolucji jako czerwonych katów (skądinąd prawdziwe), niewątpliwie będących skutkiem propagandy z okresu wojny polsko-bolszewickiej. Z drugiej strony, autorka musiała zmierzyć się z wyidealizowanym wizerunkiem tychże postaci z okresu PRL” (fragment). Cały tekst recenzji w języku rosyjskim dostępny jest pod linkiem https://novpol.org/ru/NyopsMyOe/Revolyucionnye-idealisty

Polacy i Ukraińcy. Historia, która łączy i dzieli

Ukazała się długo oczekiwana książka pokonferencyjna „Polacy i Ukraińcy. Historia, która łączy i dzieli” pod red. Joanny Karbarz-Wilińskiej, Magdaleny Nowak, Tadeusza Sucharskiego (Gdańsk-Słupsk 2015), w której został opublikowany mój tekst „Dokąd prowadzi polityka historyczna? Uwagi na marginesach książki Pawła Smoleńskiego „Pochowek dla rezuna”. Publikacja ta stanowi uwieńczenie inicjatyw naukowych pięciu instytucji: Akademii Pomorskiej w Słupsku, Instytutu Pamięci Narodowej Oddział w Gdańsku, Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku, Nadbałtyckiego Centrum Kultury w Gdańsku oraz Wydziału Historycznego Uniwersytetu Gdańskiego. Tytuł książki podkreśla znaczenie historii dla zrozumienia relacji polsko-ukraińskich w przeszłości, ale także zdiagnozowania ich obecnego kształtu i prognozy ich przyszłego rozwoju. Prezentowana publikacja zawiera materiały będące owocem dwóch konferencji. Pierwsza, „Ukraina – bliskie sąsiedztwo”, odbyła się 16-17 listopada 2012 roku w Nadbałtyckim Centrum Kultury w Gdańsku. Drugie spotkanie „Polacy i Ukraińcy – 70 lat po tragedii wołyńskiej” miało miejsce również w Gdańsku w dniach 13 i 14 czerwca 2013 roku. Książka jest dwujęzyczna, bowiem taki charakter miały te konferencje. Teksty są publikowane w takiej wersji językowej, w jakiej zostały wygłoszone, zaś ich streszczenia – w drugim języku konferencyjnym. Także tytuły poszczególnych części i rozdziałów oraz spis treści zostały sporządzone w dwóch wersjach, po polsku i po ukraińsku.

Dorothee Schmitz-Köster, Tristan Vankann, Dzieci Hitlera. Losy urodzonych w Lebensborn

W lipcowym numerze „Nowych Książek” 7/2015 można przeczytać moją recenzję „Trauma Lebensbornu”, w której omawiam książkę Dorothee Schmitz-Köster i Tristana Vankanna „Dzieci Hitlera. Losy urodzonych w Lebensborn” (przełożyła Agnieszka Walczy, Prószyński i S-ka, Warszawa 2014). „Lebensborn, projekt wyhodowania rzeszy wysokich, jasnowłosych i niebieskookich nadludzi – wcielenie ideału nordyckiej rasy – zainicjowany i nadzorowany przez Heinricha Himmlera, realizowany poprzez selekcję rodziców, obrósł z upływem lat wieloma mitami, zrodziło się wokół niego wiele legend. Przeniknął wręcz do wyobraźni masowej, stając się tematem dzieł literackich i filmów. Jednak Dorothee Schmitz-Köster ograniczyła do minimum ogólne informacje o tej sieci domów położniczo-wychowawczych, funkcjonujących w nazistowskich Niemczech w latach 1936-45. Przede wszystkim skupiła się na przedstawieniu wybranych losów dwudziestu osób” (fragment).