Seminarium

Potężne wycie dzwonu elektrycznego, przypominające alarm nuklearny, niosło się po korytarzach, wdzierając się do pokoi, w których jeszcze słodko chrapali alumni. Pobudka o piątej czterdzieści pięć wydawała się dla Wadima prawdziwym koszmarem. Po chwili kolumny młodych mężczyzn w sutannach maszerowały karnie, niczym zwarte oddziały żołnierzy, w drodze do kościoła na poranną mszę. Wadim szedł z nimi, ale potem chyłkiem się odłączył i czmychnął do położnych w piwnicach sanitariatów. – Tutaj wreszcie mogę ukryć się przed wszechwidzącym okiem Boga i uciąć sobie krótką drzemkę – pomyślał, usiłując zwinąć się w kłębek przy toaletowej muszli. Tym czasem księża-prefekci przeczesywali pokoje w poszukiwaniu ospalców. Do jego kryjówki nigdy nie zaglądali.

Podczas śniadania Wadim wpatrywał się usilnie w twarze swoich kolegów z apetytem wcinających smażoną kiełbasę z cebulą i gotowane jajka w sosie koperkowym. Półmiski z jedzeniem nieustannie krążyły wokół stołów, a winda dostarczała nowe. – Przykro, ale chyba nic mnie z nimi nie łączy – myślał z żalem. W Polsce intelektualiści sprzymierzyli się z Kościołem, żeby obalić komunizm, ale gdy to się udało, liberalne elity coraz mocniej skręcały w lewo, domagając się laicyzacji społeczeństwa. To nie mogło się podobać kleru, który poszukiwał zbliżenia z narodowymi konserwatystami. Księża obawiali się, że w powodzi globalizacji, rozprzestrzeniającej się wraz z nowinkami technologicznymi, zniszczone zostaną tradycyjne wartości, będące fundamentem Kościoła. Wadim poszukiwał w katolicyzmie przede wszystkim inspiracji intelektualnych, choć pozostali klerycy ostentacyjnie demonstrowali pogardę do wszelkich przejawów świeckiej myśli, prowadzącej, ich zdaniem, do ateizmu. Właśnie w tej chwili najbardziej frapowało go pytanie, czy teologia jest nauką? Odpowiedzi szukał w filozofii i w ten sposób trafił na Kanta, którego dzieła odtąd czytał z wypiekami na twarzy.

Czytaj dalej „Seminarium”
Reklamy

Eugeniusz Sobol, opowiadanie „Torba” w „Antologii współczesnych polskich opowiadań 2017”

W „Antologii współczesnych polskich opowiadań 2017”, która ukazała się w Wydawnictwie „Forma”, zostało opublikowane opowiadanie Eugeniusza Sobola „Torba”. Książkę można nabyć pod linkiem

http://www.wforma.eu/2017-antologia-wspolczesnych-polskich-opowiadan.html

Eugeniusz Sobol: Opowiadanie „Torba” w Antologii współczesnych polskich opowiadań 2017

Wydawnictwo „Forma” opublikowało „Antologię współczesnych polskich opowiadań 2017”, w której znalazło się m. in. opowiadanie „Torba” Eugeniusza Sobola. „Autor stworzył bardzo zjadliwą i jakże trafną satyrę na współczesną Polskę, w której humaniści są zagrożeniem dla kapitalistycznego systemu” – przeczytamy w „Posłowiu”.

Książka jest do nabycia w księgarni internetowej Wydawnictwa „Forma”

http://www.wforma.eu/2017-antologia-wspolczesnych-polskich-opowiadan.html

Eugeniusz Sobol, Mozaika Europy Wschodniej. Wybór esejów i recenzji

Książka ta jest przewodnikiem po lekturach o tematyce wschodniej, które ukazywały się na polskim rynku wydawniczym w ciągu ostatniego dziesięciolecia, oraz prezentuje kilka najciekawszych nowości z Ukrainy. Składa się z trzech części – literackiej, reportażowej i historycznej. Niektóre teksty opublikowano po raz pierwszy w języku polskim, gdyż autor pisał je dla anglojęzycznego kwartalnika „New Eastern Europe” oraz wydawanego po rosyjsku czasopisma „Nowaja Polsza”. Książka ma polifoniczny charakter, polegający na zderzeniu się ze sobą głosów autorów z różnych krajów, starających się odpowiedzieć na fundamentalne pytania związane z problematyką tożsamości i poszukiwaniem swego miejsca w Europie.

Książka dostępna jest w księgarni internetowej Wydawnictwa Adam Marszałek pod linkiem

http://marszalek.com.pl/sklep/pl/historia/3273-mozaika-europy-wschodniej-wybor-esejow-i-recenzji.html

Spis treści

Czytaj dalej „Eugeniusz Sobol, Mozaika Europy Wschodniej. Wybór esejów i recenzji”

Wasyl Słapczuk, Księga zapomnienia

W najnowszym numerze Odry 9/2015 można przeczytać moją recenzję „Pisarz a wojna” książki Wasyla Słapczuka „Księga zapomnienia” (przekład Wojciech Pestka, Wydawnictwo „Wysoki Zamek”, Kraków 2014). „Powieść ukraińskiego pisarza Wasyla Słapczuka „Księga zapomnienia” napisana została w konwencji nouveau roman z właściwymi dla tego gatunku autotematyzmem, intertekstualnością oraz polifonią. Jej narracja biegnie dwutorowo. Z jednej strony mamy do czynienia z powstawaniem utworu w domu pisarza, obcującego z dziełami innych autorów. W domu tym mieszkają też jego żona i dzieci, współuczestnicząc w procesie pisania. Z drugiej – narrator opowiada historię Mykoły Korneluka, której najbardziej dramatycznym momentem jest jego udział jako żołnierza w wojnie afgańskiej. Warto podkreślić, że obie te linie mniej więcej w połowie książki się przecinają i czytelnik dowiaduje się, że pisarz opisuje własne dzieciństwo i młodość. Kolejną istotną cechą tej powieści będzie synkretyzm gatunkowy, polegający na zatarciu granicy między prozą a esejem. Wyszczególnione przeze mnie zjawiska nie są pustymi chwytami eksperymentalnymi, lecz zastosowane zostały w celu wypróbowania możliwości literatury dla opisania zarówno autobiograficznego doświadczenia wojennego, jak i w ogóle istoty konfliktu zbrojnego” (fragment recenzji).

Cały tekst dostępny jest w książce „Mozaika Europy Wschodniej”

http://marszalek.com.pl/sklep/pl/historia/3273-mozaika-europy-wschodniej-wybor-esejow-i-recenzji.html

Hercus Kunčius, Litwin w Wilnie

W najnowszym numerze Gdyńskiego Kwartalnika Artystycznego „Bliza” 2 (23) 2015 można przeczytać moją recenzję „Wileńskie pielgrzymowanie”. O Litwinie w Wilnie Hercusa Kunčiusa: „Powieść „Litwin w Wilnie” jest bardzo erudycyjnym i ciekawym przewodnikiem po tytułowym mieście. Na tyle sugestywnym, iż zapragnąłem jeszcze raz pojechać do Wilna. Wraz z głównym bohaterem odwiedzamy najważniejsze turystyczne zabytki: Ostrą Bramę, Kościół Świętej Trójcy czy Wieżę Giedymina, a także miejsca, które nie zostały uwzględnione w bedekerach, ale stanowią one ważne punkty na mapie wileńskiego życia artystycznego” (fragment recenzji).

Cały tekst dostępny jest w książce „Mozaika Europy Wschodniej”

http://marszalek.com.pl/sklep/pl/historia/3273-mozaika-europy-wschodniej-wybor-esejow-i-recenzji.html

Tadeusz Sucharski, Iwaszkiewicz i Rosja

Eugeniusz Sobol zajął się w monografii „Jarosław Iwaszkiewicz i literatura rosyjska” problematyką obecności Rosji w twórczości pisarza – jednego z polskich twórców najbardziej osadzonych w kulturze wschodniosłowiańskiej. Kwestia ta pojawiała się już wielokrotnie w badaniach iwaszkiewiczologów, ale ujmowana była raczej fragmentarycznie. Z olbrzymiego dorobku Iwaszkiewicza Sobol wybiera interesujące go utwory, w których dostrzega istotny kontekst rosyjski – czasem ujawniony wprost, częściej jednak ukryty za literackimi zasłonami, które Sobol odkrywa z podziwu godną spostrzegawczością. ( czytaj dalszy ciąg recenzji na stronie Nowej Europy Wschodniej http://new.org.pl/2065,post.html )