Portrety dwóch ukraińskich prezydentów

Zbigniew Parafianowicz i Michał Potocki są dziennikarzami współpracującymi z „Dziennikiem. Gazetą Prawną”, a w latach 2015–2016 zadebiutowali również jako autorzy reportaży, publikując w Wydawnictwie Czarne dwie książki o Ukrainie: Wilki żyją poza prawem. Jak Janukowycz przegrał Ukrainę oraz Kryształowy fortepian. Zdrady i zwycięstwa Petra Poroszenki. Warto dodać, że pierwsza publikacja znalazła się w 2016 roku w finale Nagrody im. Ryszarda Kapuścińskiej za reportaż literacki. W przypadku Kryształowego fortepianu zabrakło mi przedstawienia opinii zwykłych ludzi o Poroszence – zmęczonych drożyzną, niskimi pensjami i emeryturami, permanentnym kryzysem ukraińskiego państwa. Wydaje się, że książka ta została po prostu za wcześnie opublikowana, gdyż nie wiadomo było, jak potoczy się dalej kariera polityczna obecnego prezydenta. Niemniej Parafianowiczowi i Potockiemu nie można odmówić dobrych chęci przedstawienia Ukrainy w tyм burzliwym okresie.

Przeczytaj całość recenzji na stronie Nowej Europy Wschodniej

http://new.org.pl/5952-portrety-dwoch-ukrainskich-prezydentow

Reklamy

Rozważania o współczesnych rewolucjach

 

W listopadowym numerze „Nowej Polszy” 11/2017 ukazała się moja recenzja „Rozważania o współczesnych rewolucjach”, w której omawiam książki Katarzyny Kwiatkowskiej-Moskalewicz „Zabić smoka. Ukraińskie rewolucje” (Wydawnictwo Czarne, 2016) oraz Grzegorza Szymanika „Motory rewolucji” (Wydawnictwo Czarne 2015). „Te zbiory reportaży łączy przede wszystkim perspektywa porównawcza w spojrzeniu na rzeczywistość. Autorka pierwszej publikacji usiłuje wyprowadzić genezę Majdanu 2013-2014 r. z klęski pomarańczowej rewolucji, autor drugiej zaś szuka analogii pomiędzy ukraińską rewolucją a arabską wiosną oraz zastanawia się nad możliwością wstrząsów w innych państwach powstałych po rozpadzie ZSRR. W obu przypadkach odnajdujemy również podobieństwa stylistyczne” (fragment recenzji). Jej pełny tekst dostępny jest pod linkiem https://novpol.org/ru/ByigbB1gz/Razmyshleniya-o-sovremennyh-revolyuciyah

Igor Miecik, Sezon na słoneczniki

W „Nowej Polszy” nr 3/2017 ukazała się moje recenzja książki Igora Miecika „Sezon na słoneczniki”. W tekście zatytułowanym „Autobiografia i wojna” napisałem: „W sezonie…” mamy do czynienia wyeksponowaniem „ja – autorskiego” oraz emocjonalnym zaangażowaniem autora, jadącego na Ukrainę nie tylko jako dziennikarz, lecz również z misją odszukania swych krewnych na Donbasie. Reporter po omacku próbuje uchwycić sens wydarzeń na Ukrainie, co z kolei skutkuje zachwianiem struktury tej książki i spójności narracji. W tym sensie „Sezon…” niejako koresponduje z „Trzema siostrami” Czechowa – dramatem, charakteryzującym się decentralizacją fabuły”. Całość recenzji w języku rosyjskim dostępna pod >>tym linkiem<<

Ziemowit Szczerek, Tatuaż z tryzubem

W styczniowym numerze „Odry” 1/2017 opublikowana została moja recenzja „Ukraińska apokalipsa”, w której omawiam książkę Ziemowita Szczerka „Tatuaż z tryzubem” (Wydawnictwo Czarne, Wołowiec 2015): „Ziemowit Szczerek zadebiutował w dziedzinie reportaży o tematyce wschodniej głośną książką o Ukrainie „Przyjdzie Mordor i nas zje, czyli tajna historia Słowian”. Dlatego otwierając jego najnowszy zbiór „Tatuaż z tryzubem”, który nominowany został do zeszłorocznej Nagrody Nike, byłem zaintrygowany kierunkiem ewolucji jego poglądów” (fragment recenzji).

Peter Pomerantsev, Jądro dziwności

W najnowszym numerze Odry 2/2016 opublikowano moją recenzję zatytułowaną „Maskarada, czyli taniec nad przepaścią”, w której omawiam książkę Petera Pomerantseva „Jądro dziwności” (przeł. Iga Noszczyk, Wydawnictwo Czarne, Wołowiec 2015): „O tym, że rzeczywistość w Rosji jest fasadowa, a granica między prawdą a kłamstwem się zaciera, pisał już Astolphe de Custine. Spostrzeżenia tego dziewiętnastowiecznego podróżnika pasują do współczesnej Rosji, o czym można przekonać się, czytając „Jądro dziwności” Petera Pomerantseva – jeden z najciekawszych zbiorów reportaży o tematyce wschodniej ostatnich lat. Jego głównym atutem staje się przeprowadzona przez autora analiza rosyjskiego społeczeństwa pod kątem filozoficznym, m. in. jako opozycji między formą a treścią, fikcją a rzeczywistością. Według autora, Rosja tylko powierzchownie udaje Zachód, ukrywając pod tą atrapą autorytaryzm” (fragment).

Eugeniusz Sobol, Mozaika Europy Wschodniej. Wybór esejów i recenzji

Książka ta jest przewodnikiem po lekturach o tematyce wschodniej, które ukazywały się na polskim rynku wydawniczym w ciągu ostatniego dziesięciolecia, oraz prezentuje kilka najciekawszych nowości z Ukrainy. Składa się z trzech części – literackiej, reportażowej i historycznej. Niektóre teksty opublikowano po raz pierwszy w języku polskim, gdyż autor pisał je dla anglojęzycznego kwartalnika „New Eastern Europe” oraz wydawanego po rosyjsku czasopisma „Nowaja Polsza”. Książka ma polifoniczny charakter, polegający na zderzeniu się ze sobą głosów autorów z różnych krajów, starających się odpowiedzieć na fundamentalne pytania związane z problematyką tożsamości i poszukiwaniem swego miejsca w Europie.

Książka dostępna jest w księgarni internetowej Wydawnictwa Adam Marszałek pod linkiem

http://marszalek.com.pl/sklep/pl/historia/3273-mozaika-europy-wschodniej-wybor-esejow-i-recenzji.html

Spis treści

Czytaj dalej „Eugeniusz Sobol, Mozaika Europy Wschodniej. Wybór esejów i recenzji”

Boris Reitschuster, Putin’s Democratorship: A man of power and his system

In the newest issue of New Eastern Europe 6/2015 you can read my review „Russia’s Club Law” about „Putin’s Democratorship: A man of power and his system” by Boris Reitschuster (originally published in German as „Putins Demokratur. Ein Machtmensch und sein System”, Ullstein Buchverlage, Berlin 2014). „Reitschuster sees the origins of Vladimir Putin’s system of power in the traditions of the Soviet Union. However, he also believes that Putin’s style of rule is modern and perhaps even ahead of its time. The author concludes that post-modern nihilism has eroded western European morality. Relativism successfully found its place in the sphere of culture, but has not yet infiltrated politics as it is too strongly linked with the economy. Irrational thinking would be extremely dangerous in this case. Putin broke this taboo, Reitschuster argues, as he managed to impose a Manichean view of the world on Russian society as part of his domestic policy” (part of the review).

Cały tekst dostępny jest w książce „Mozaika Europy Wschodniej”

http://marszalek.com.pl/sklep/pl/historia/3273-mozaika-europy-wschodniej-wybor-esejow-i-recenzji.html