Seminarium

Potężne wycie dzwonu elektrycznego, przypominające alarm nuklearny, niosło się po korytarzach, wdzierając się do pokoi, w których jeszcze słodko chrapali alumni. Pobudka o piątej czterdzieści pięć wydawała się dla Wadima prawdziwym koszmarem. Po chwili kolumny młodych mężczyzn w sutannach maszerowały karnie, niczym zwarte oddziały żołnierzy, w drodze do kościoła na poranną mszę. Wadim szedł z nimi, ale potem chyłkiem się odłączył i czmychnął do położnych w piwnicach sanitariatów. – Tutaj wreszcie mogę ukryć się przed wszechwidzącym okiem Boga i uciąć sobie krótką drzemkę – pomyślał, usiłując zwinąć się w kłębek przy toaletowej muszli. Tym czasem księża-prefekci przeczesywali pokoje w poszukiwaniu ospalców. Do jego kryjówki nigdy nie zaglądali.

Podczas śniadania Wadim wpatrywał się usilnie w twarze swoich kolegów z apetytem wcinających smażoną kiełbasę z cebulą i gotowane jajka w sosie koperkowym. Półmiski z jedzeniem nieustannie krążyły wokół stołów, a winda dostarczała nowe. – Przykro, ale chyba nic mnie z nimi nie łączy – myślał z żalem. W Polsce intelektualiści sprzymierzyli się z Kościołem, żeby obalić komunizm, ale gdy to się udało, liberalne elity coraz mocniej skręcały w lewo, domagając się laicyzacji społeczeństwa. To nie mogło się podobać kleru, który poszukiwał zbliżenia z narodowymi konserwatystami. Księża obawiali się, że w powodzi globalizacji, rozprzestrzeniającej się wraz z nowinkami technologicznymi, zniszczone zostaną tradycyjne wartości, będące fundamentem Kościoła. Wadim poszukiwał w katolicyzmie przede wszystkim inspiracji intelektualnych, choć pozostali klerycy ostentacyjnie demonstrowali pogardę do wszelkich przejawów świeckiej myśli, prowadzącej, ich zdaniem, do ateizmu. Właśnie w tej chwili najbardziej frapowało go pytanie, czy teologia jest nauką? Odpowiedzi szukał w filozofii i w ten sposób trafił na Kanta, którego dzieła odtąd czytał z wypiekami na twarzy.

Czytaj dalej „Seminarium”
Reklamy

Antologia Ukraińska nadzieja. Антологія Українська надія

Pod koniec 2017 roku w Wydawnictwie Forma ukazała się antologia „Ukraińska nadzieja” pod redakcją Eugeniusza Sobola. Publikacja książki była możliwa dzięki dofinansowaniu Miasta Stołecznego Warszawy w ramach polsko-ukraińskiego projektu „Integracja poprzez literaturę”.

Spis treści:

Czytaj dalej „Antologia Ukraińska nadzieja. Антологія Українська надія”

Jerzy Giedroyc i Ukraina

30 listopada 2017 o godz. 18.00 w Domu Ukraińskim w Warszawie (ul. Zamenhofa 1) odbędzie się dyskusja z udziałem Bogumiły Berdychowskiej, Halyny Dubyk i Evgena Sobola pt.” Jerzy Giedroyc i Ukraina”.

Ukazująca się w latach 1947-2000 paryska „Kultura”, jej redaktorem był Jerzy Giedroyc, to było nie tylko najważniejsze czasopismo polskiej emigracji, a zarazem jedno z najciekawszych zjawisk kultury polskiej XX wieku. Główne zręby strategii ukraińskiej Giedroyc wypracował jeszcze przed wojną, po wojnie jedynie ją rozbudowywał. Na strategię tę składało się przekonanie o wyjątkowym znaczeniu Ukrainy dla naszego regionu Europy. Giedroyc doceniał polityczne znaczenie i darzył niekłamanym sentymentem ukraiński ruch niepodległościowy. Za jeden z głównych obowiązków polskiej emigracji uważał przełamanie historycznych polsko-ukraińskich resentymentów, doprowadzenie do normalizacji stosunków polsko-ukraińskich oraz wspieranie niepodległościowych dążeń samych Ukraińców.Punktem wyjścia dla dyskusji na temat „Jerzy Giedroyc i Ukraina” będą dwie książki.

Czytaj dalej „Jerzy Giedroyc i Ukraina”

Єжи Ґедройць і Україна

30 листопада 2017 о 18.00 в Українському домі у Варшаві (вул. Заменгофа 1) відбудеться дискусія за участю Боґуміли Бердиховської, Галини Дубик та Євгена Соболя “Єжи Ґедройць і Україна”.

Журнал „Культура”, який виходив у Парижі у 1947-2000 роках, редактором якого був Єжи Ґедройць, це було не тільки найважливіше періодичне видання польської еміграції, але також одне з найбільш цікавих явищ польської культури ХХ століття. Підвалини української стратегії Ґедройць опрацював ще перед війною, після війни її розбудовував. Ця стратегія складалася з переконання про виняткове значення України для нашого регіону Європи. Ґедройць належним чином цінив і відчував симпатію до українського руху за незалежність. Одним з головних обов’язків польської еміграції він вважав подолання польсько-українських упереджень, нормалізацію відносин між двома народами та підтримку змагань українців за незалежність. Відправною точкою у дискусії “Єжи Ґедройць і Україна” будуть дві книжки. Перша – “Культура – Україна. Схильність до безнадійних справ. Україна у “Культурі” 1947-2000”, яка вийшла у 2016 році за редакцією Боґуміли Бердиховської, що становить антологію текстів на українську тему опублікованих у журналі Ґедройця – огляд подій, нових публікацій та політичної аналітики, матеріалів про українську історію, польсько-українських відносин, есеїстики та літературних текстів. У свою чергу видання “Ґедройць – Маланюк. Листування з 1948-1963 років” є ще одним свідоцтвом зацікавлення Ґедройця українською справою та ролі, яку еміграційний журнал відігравав у житті емігрантів з інших країн за залізною завісою. У книжці знайдемо об’ємну передмову Дубик з описом біографії Маланюка – одного з найвидатніших українських поетів ХХ століття, якого творчість треба відкривати заново, а також його зв’язок з Польщею.

Czytaj dalej „Єжи Ґедройць і Україна”

Literackie przedstawienie Majdanu i wojny na Donbasie

26 października 2017 о godz. 18.00 w Domu Ukraińskim w Warszawie (ul. Zamenhofa 1) odbędzie się dyskusja z udziałem Włodzimierza Sztokmana, Anety Kamińskiej, Ołeksandry Iwaniuk i Evgena Sobola pt. „Literackie przedstawienie Majdanu i wojny na Donbasie”.

Literatura ukraińska zmaga się z opisem niewyrażalnego, czyli doświadczenia Majdanu i wojny na Donbasie. W Ukrainie ukazuje się sporo książek na ten temat, które niestety nie są znane polskiemu czytelnikowi. Wyjątek stanowią tutaj powieść Siergieja Łojki „Lotnisko” oraz „Wiersze z wojny” Borysa Humeniuka. O sposobach przedstawienia Majdanu i wojny na Donbasie w literaturze porozmawiają Włodzimierz Sztokman (tłumacz „Lotniska”), Aneta Kamińska (tłumaczka „Wierszy z wojny”), pisarka Ołeksandra Iwaniuk oraz literaturoznawca Evgen Sobol.

Czytaj dalej „Literackie przedstawienie Majdanu i wojny na Donbasie”

Літературне зображення Майдану і війни на Донбасі

26 жовтня о 18.00 в Українському Домі у Варшаві (вул. Заменґофа 1) відбудеться дискусія на тему “Літературне зображення Майдану і війни на Донбасі”. У розмові візьмуть участь Володимир Штокман, Анета Камінська, Олександра Іванюк та Євген Соболь.

Українська література змагається з описом невисловлюваного, себто досвіду Майдану та війні на Донбасі. В Україні виходить багато книжок на цю тему, але на жаль польський читач нічого про них не знає. Винятком є тільки повість “Аеропорт” Сергія Лойко і “Вірші з війни” Бориса Гуменюка. Про способи зображення Майдану та війни на Донбасі у літературі порозмовляють Володимир Штокман (перекладач “Аеропорту”), Анета Камінська (перекладачка “Віршів з війни”), письменниця Олександра Іванюк та літературознавець Євген Соболь.

Czytaj dalej „Літературне зображення Майдану і війни на Донбасі”