Igor Miecik, Sezon na słoneczniki

W „Nowej Polszy” nr 3/2017 ukazała się moje recenzja książki Igora Miecika „Sezon na słoneczniki”. W tekście zatytułowanym „Autobiografia i wojna” napisałem: „W sezonie…” mamy do czynienia wyeksponowaniem „ja – autorskiego” oraz emocjonalnym zaangażowaniem autora, jadącego na Ukrainę nie tylko jako dziennikarz, lecz również z misją odszukania swych krewnych na Donbasie. Reporter po omacku próbuje uchwycić sens wydarzeń na Ukrainie, co z kolei skutkuje zachwianiem struktury tej książki i spójności narracji. W tym sensie „Sezon…” niejako koresponduje z „Trzema siostrami” Czechowa – dramatem, charakteryzującym się decentralizacją fabuły”. Całość recenzji w języku rosyjskim dostępna pod >>tym linkiem<<

Andriej Caplienko, Kniga pieriemien. Istorii s pieriedniego kraja

W styczniowym numerze „Nowej Europy Wschodniej” 1/2017 opublikowana została moja recenzja „Na pograniczu rzeczywistości i fikcji” o książce Andrieja Caplienki „Kniga pieriemien. Istorii s pieriedniego kraja” (Andriej Caplienko, Kniga pieriemien. Istorii s pieriedniego kraja”, Klub Siemiejnogo Dosuga, Charkow – Biełgorod 2016; Андрей Цаплиенко, „Истории с переднего края”, Клуб семейного досуга, Харьков – Белгород 2016). „W tworzeniu literackich przedstawień Majdanu czy wojny na Donbasie palma pierwszeństwa należy nie do pisarzy, lecz dziennikarzy (…) U Caplienki ukraińska tożsamość nie jest aprioryczna. Staje się wyborem moralnym, na który składają się dążenie do dziennikarskiego obiektywizmu, pragnienie prawdy oraz głos sumienia. Jego proza napisana została w języku rosyjskim. W tej nacechowanej sprzecznością sytuacji autor szuka odniesień w tradycji” (fragment recenzji).