Ukraiński testament paryskiej „Kultury”

W „Nowej Polszy” 7-8/2018 ukazała się moja recenzja „Ukraiński testament paryskiej „Kultury”, w której omawiam książkę „Kultura – Ukraina. Zamiłowanie do spraw beznadziejnych. Ukraina w „Kulturze” 1947 – 2000” (Wybór, opracowanie i posłowie Bogumiły Berdychowskiej. Seria „W kręgu paryskiej „Kultury”. Instytut Literacki Kultura – Instytut Książki, Paryż – Kraków 2016). „Toczący się w okresie powojennym na łamach paryskiej „Kultury” dialog polskich i ukraińskich intelektualistów, powołujących się na fakty historyczne i wykorzystujących racjonalną argumentację, był zjawiskiem wyjątkowym, zupełnie kontrastującym z dzisiejszym sposobem komunikowania Polaków i Ukraińców, zdominowanym przez emocje i internetowy hejt” (fragment recenzji).

Całość recenzji w języku rosyjskim dostępna pod linkiem

https://novpol.org/ru/B13AE19EX/Ukrainskoe-nasledie-parizhskoj-Kultury

Reklamy

Jerzy Giedroyc i Ukraina

30 listopada 2017 o godz. 18.00 w Domu Ukraińskim w Warszawie (ul. Zamenhofa 1) odbędzie się dyskusja z udziałem Bogumiły Berdychowskiej, Halyny Dubyk i Evgena Sobola pt.” Jerzy Giedroyc i Ukraina”.

Ukazująca się w latach 1947-2000 paryska „Kultura”, jej redaktorem był Jerzy Giedroyc, to było nie tylko najważniejsze czasopismo polskiej emigracji, a zarazem jedno z najciekawszych zjawisk kultury polskiej XX wieku. Główne zręby strategii ukraińskiej Giedroyc wypracował jeszcze przed wojną, po wojnie jedynie ją rozbudowywał. Na strategię tę składało się przekonanie o wyjątkowym znaczeniu Ukrainy dla naszego regionu Europy. Giedroyc doceniał polityczne znaczenie i darzył niekłamanym sentymentem ukraiński ruch niepodległościowy. Za jeden z głównych obowiązków polskiej emigracji uważał przełamanie historycznych polsko-ukraińskich resentymentów, doprowadzenie do normalizacji stosunków polsko-ukraińskich oraz wspieranie niepodległościowych dążeń samych Ukraińców.Punktem wyjścia dla dyskusji na temat „Jerzy Giedroyc i Ukraina” będą dwie książki.

Czytaj dalej

Нова Польща 2014 – спеціальний український номер

„Nowaja Polsza” to czasopismo ukazujące się w języku rosyjskim od 1999 roku, którego wydawcą jest Instytut Książki. Skierowane jest przede wszystkim do rosyjskiej inteligencji, zainteresowanej aktualną informacją o polskiej polityce, gospodarce i kulturze. Tym bardziej należy powitać ostatnią inicjatywę redakcji „Nowej Polszy” – opublikowanie specjalnego numeru ukraińskiego. Jak zaznaczono w przedmowie, prace na tym numerem przyśpieszyły wydarzenia na Majdanie: „Dziękujemy wszystkim ukraińskim kolegom – autorom, tłumaczom i redaktorce, wykonujących swoje obowiązki w niełatwych, dramatycznych, a nawet tragicznych okolicznościach”. Szkice Magdaleny Grochowskiej „Giedroyc zdjął mi garb” oraz Wojciecha Sikory „Jerzy Giedroyc wobec przełomu” (przełożył z polskiego na ukraiński Eugeniusz Sobol) wprowadzają czytelnika w historyczne uwikłania Polska – Ukraina – Rosja. W szkicu Jerzego Pomianowskiego „Lach, Kozak i Moskal” (przełożył Andrij Bondar) możemy m. in. przeczytać: „Europa potrzebuje niepodległej Ukrainy, ponieważ bez Ukrainy istnienie sowieckiego imperium nie ma sensu”. W tekście „Ukraiński łącznik” (przełożył Andrij Lubka) Leszek Szaruga skupił się na biografii Bohdana Osadczuka, który wraz z Jerzym Stempowskim, Stanisławem Vincenzem i Józefem Łobodowskim tworzył „ukraińskie lobby” w paryskiej „Kulturze”.

Czytaj dalej