Парадокси праці перекладача

Інтерв’ю, яке кореспондент польського видання Nowa Europa Wschodnia Євґеніуш Соболь провів з Анетою Камінською (Aneta Kamińska) – польською поеткою і перекладачкою нової української літератури.

– Як ти захопилася українською поезією?

– Певним чином випадково. 2003 року я зустріла у Варшаві українську поетку та перекладачку Маріанну Кіяновську. Саме вона переконала мене на цю – здавалося тоді – неможливу справу: я не знала ні української мови, ні української літератури. Та й узагалі, небагато знала про саму Україну. Спочатку я працювала з Андрієм Поритком – перекладачем польської літератури, а приватно: чоловіком Кіяновської. Я почала підтримувати контакти з тамтешніми митцями та активно брати участь у львівському літературному житті. Це допровадило до того, що я чимраз більше захоплювалася українською поезією. У школі я вивчала російську мову, тож трохи розуміла українську: я могла читати, а незабаром уже була в стані самостійно вирішувати щодо свого варіанти перекладу. Тоді мало хто цікавився Україною. Увага до неї зросла щойно після Помаранчевої революції, а це вже було на зламі 2004 та 2005 років.

– Як оцінюєш сучасний стан української поезії? Чи відбувається там зниження читацької аудиторії, як у Польщі?

Czytaj dalej „Парадокси праці перекладача”

Reklamy

Integracja poprzez literaturę. Polsko-ukraiński projekt

baner-integracja-702x336_zpsmpae8t08

Fundacja „Nasz wybór” zaprasza na spotkania w ramach polsko-ukraińskiego projektu „Integracja poprzez literaturę”.

Celem projektu „Integracja poprzez literaturę” jest zwiększenie roli literatury w procesie porozumienia polsko-ukraińskiego. Jego nowatorstwo polega na czynnym doskonaleniu zdolności literackich uczestników poprzez udział w warsztatach translatorskich i zajęciach creative-writing, oraz slamie. Dzięki temu migranci z Ukrainy potrafią lepiej zrozumieć Polskę, jej kulturę oraz odnaleźć własne miejsce w kraju. Polacy będą się dowiadywali o ukraińskiej literaturze, co spowoduje większe zainteresowanie życiem ich sąsiadów z Ukrainy. Projekt przyczyni się do wzmocnienia wizerunku Warszawy jako miasta otwartego oraz wielokulturowego. Organizatorzy chcą zachęcić migrantów z Ukrainy do większego uczestnictwa w życiu kulturalnym Warszawy, włączając ich w przestrzeń dialogu społecznego. Pragną doprowadzić do powstania polsko-ukraińskiego środowiska literackiego skupionego wokół Ukraińskiego Domu w Warszawie.

Podsumowaniem projektu będzie publikacja polsko-ukraińskiej antologii zawierającej utwory jego uczestników.

Czytaj dalej „Integracja poprzez literaturę. Polsko-ukraiński projekt”

Pierwszy Warszawski Polsko-Ukraiński Slam

7 kwietnia, godz. 19.30

Slam jest konkursem poetyckim, w którym każdy może się zmierzyć z każdym. Decyzję, który wiersz jest lepszy podejmuje publiczność, głosując przy pomocy dwóch kartek w różnych kolorach.

Weź pięć własnych, nienagradzanych i niepublikowanych wierszy i stań w szranki. Zagraj w tym wyjątkowym polsko-ukraińskim meczu poetyckim. Pula nagród wynosi 1000 zł. Prowadzenie: Wojciech Boros. Zapisy na slam od godziny 18.30 w Ukraińskim Domu w Warszawie (ul. Zamenhofa 1). Autor ma nie więcej niż 5 minut na przeczytanie własnego utworu. Ukraińscy poeci mogą przeczytać również przekład własnego wiersza na język polski. Nagrodzone i wyróżnione wiersze opublikujemy w dwujęzycznej polsko-ukraińskiej antologii.

Wydarzenie na Facebook https://www.facebook.com/events/1863361617221240/

Wojciech Boros, Pies i pan

W październikowym numerze Odry 10/2015 można przeczytać moją recenzję tomu poetyckiego Wojciecha Borosa „Pies i pan” (K.I.T. Stowarzyszenie Żywych Poetów, I tom serii Faktoria Poezji, Brzeg 2014). „Opublikowany w zeszłym roku tom poetycki Wojciecha Borosa „Pies i pan” można nazwać próbą odkrywania i oswajania zjawiska śmierci, istniejącej w trzech wymiarach – społecznym, erotycznym i osobistym, aczkolwiek podmiot liryczny dąży do jej interioryzacji. (…) W „Psie i panu” wojenne opowieści łączą się z postacią zmarłego ojca, i to właśnie jemu poeta poświęca swe epitafia. Śmierć autora przestaje być zjawiskiem abstrakcyjnym, stając się konkretnym doświadczeniem autobiograficznym. Co więcej, przypadającą w dniu swoich urodzin katastrofę smoleńską Boros traktuje jako zdarzenie symboliczne, oznaczające zburzenie dotychczasowego ładu w Polce, nacechowanego poczuciem stabilności” (fragment).

Anna Piwkowska, Achmatowa, czyli Rosja

W najnowszej Blize 3/2015 została opublikowana moja recenzja „Intymne życie Anny Achmatowej”, w której omawiam książkę Anny Piwkowskej „Achmatowa, czyli Rosja” (Wydawnictwo „Więź” – Instytut Książki, Warszawa 2015). „Twórczość Anny Achmatowej cieszy się w Polsce sporą popularnością. Tylko w ostatnim czasie postacią rosyjskiej poetki zajęli się między innymi Ryszard Przybylski, w esejach, oraz Adam Pomorski, który tłumaczył i interpretował jej wiersze. Zatem dla Anny Piwkowskiej, autorki książki Achmatowa, czyli Rosja, która ukazała się w 2015 roku nakładem wydawnictwa Więzi, poprzeczka zawieszona została dość wysoko. (…) Autorka próbuje ustalić współzależność pomiędzy życiem intymnym Achmatowej a napisanymi przez nią wierszami. Myślę, że takie połączenie autobiografizmu ze sprawami intymnymi okazało się słusznym zabiegiem, stanowiącym jeden z najważniejszych walorów publikacji, gdyż Achmatowa miała wielu kochanków i wielbicieli. Biografię rosyjskiej poetki autorka ujęła na trzech wzajemnie przenikających się płaszczyznach – w kategoriach czasu historycznego, osobistego oraz mitologicznego” (fragment recenzji).

Cały tekst dostępny jest w książce „Mozaika Europy Wschodniej”

http://marszalek.com.pl/sklep/pl/historia/3273-mozaika-europy-wschodniej-wybor-esejow-i-recenzji.html

Antologia Wschód – Zachód. Wiersze z Ukrainy i dla Ukrainy

odra7-8.2015 W wakacyjnym numerze „Odry” 7-8/2015 została opublikowana moja recenzja „O niewyrażalności wojny”, w której omawiam antologię „Wschód – Zachód. Wiersze z Ukrainy i dla Ukrainy” (wybór, przekład, wstęp Anety Kamińskiej, Wydawnictwo Miejskiego Centrum Kultury w Bydgoszczy, Bydgoszcz 2014). „Tak naprawdę w omawianej antologii najlepsze są utwory, których autorzy stawiają pytania, a nie szukają łatwych odpowiedzi. Mamy zatem do czynienia z sytuacją, gdy rzeczywistość po prostu wymyka się kategoriom poznawczym, ponieważ wojna zburzyła wielu ludziom racjonalny porządek świata. Rozstrzelanie ponad stu protestujących na Majdanie wywołało wielki szok w ukraińskim społeczeństwie. A co dopiero mówić o pięciu i pół tysiącach ofiar działań wojennych na Donbasie – żołnierzach ukraińskich i ludności cywilnej?” (fragment).

Cały tekst dostępny jest w książce „Mozaika Europy Wschodniej”

http://marszalek.com.pl/sklep/pl/historia/3273-mozaika-europy-wschodniej-wybor-esejow-i-recenzji.html

Protokół z posiedzenia jury konkursu Ukraińska Nadzieja 2015

Na konkurs nadesłało swoje wiersze 163 autorów. Jury w składzie:
Bożena Ptak /przewodnicząca/
Mieczysław Orski
Łesia Woroniuk
Eugeniusz Sobol
Andrzej Fac /sekretarz/
wyłoniło następujących laureatów:
I nagroda: Anastazja Iwanczenko (Ukraina) /godło Anastazja/ za wiersz Jesienią…
II nagroda: Ołena Kycan (Ukraina) /godło Erato/ za wiersz 30 listopada …
III nagroda: Zbigniew Wojciechowicz (Polska) /godło 1971/ za wiersz /…/ żal.

Jury postanowiło przyznać wyróżnienia:
Katarzynie Smyk (Polska) /godło Anastazja Sorpiszewska/ za wiersze Ikonostas i To co trwa i co się święci
Jarosławowi Olejniczakowi (Polska) /godło lot/ za cykl wierszy odłamki
oraz Mariuszowi Cezaremu Kosmali (Polska) za wiersz bez tytułu /…/ Styczeń, piąta nad ranem …

Czytaj dalej „Protokół z posiedzenia jury konkursu Ukraińska Nadzieja 2015”