Diariusz Majdanu, Kurier Szczeciński

Z recenzją antologii „Ukraińska nadzieja” opublikowaną w „Kurierze Szczecińskim” można zapoznać się pod linkiem

http://www.wforma.eu/-diariusz-majdanu-kurier-szczecinski-15032018.html

Reklamy

Doniecka groteska

W „Nowej Europie Wschodniej” 1/2018 ukazała się moja recenzja „Doniecka groteska”, w której omawiam książkę Władimira Rafiejenki „Dołgota dniej. Gorodskaja bałłada” (Владимир Рафеенко, „Долгота дней. Городская баллада”, Wydawnictwo „Fabuła”, Kijów 2017). „W prozie Rafiejenki obecne są oddziaływania twórczości Michaiła Bułhakowa, a także chrześcijańskiej metafizyki. Pisarz zderza ze sobą rzeczywistość i fantastykę, tragizm i komizm, co powoduje powstanie groteskowego przerysowanego świata, zdominowanego przez absurd” (fragment).

Павел Смоленський, Сироп з полину. Вигнані в акції „Вісла”

Для багатьох мігрантів з України, які сьогодні масово прибувають до Польщі, цей край являє собою землю обітовану – добробут, високі заробітки, задбані міста та дороги. Більшість бачить Польщу крізь призму видатних постатей та піднесені моменти з її історії: вибір Івана Павла ІІ Папою Римським, діяльність „Солідарності”, вступ до НАТО та Європейського Союзу. Може здатись, що поляки є безмежно щасливими. Однак, у польських містах збільшується кількість випадків прояву агресії щодо громадян України. Чому?

Czytaj dalej

Paweł Smoleński, Syrop z piołunu. Wygnani w akcji „Wisła”

Paweł Smoleński, Syrop z piołunu. Wygnani w akcji „Wisła”. Wydawnictwo „Czarne”, Wołowiec 2017.

Dla wielu migrantów z Ukrainy, dziś przyjeżdżających licznie do Polski, kraj ten jawi się jako ziemia obiecana – dobrobyt, wysokie zarobki, zadbane miasta i drogi. Postrzegamy Polskę poprzez wybitne postacie i wzniosłe momenty jej historii – wybór Jana Pawła II na Papieża, zryw „Solidarności”, wstąpienie do NATO i Unii Europejskiej. Wydawać by się mogło, że Polacy cieszą się pełnią szczęścia. Jednak mnożą się w polskich miastach przypadki agresji, pobić i gwałtów, których ofiarami padają obywatele Ukrainy. Dlaczego? Otóż polskie społeczeństwo przez dziesięciolecia było wychowywane w antyukraińskim duchu, który towarzyszył przeprowadzonej w 1947 r. akcji „Wisła”, czyli przymusowemu przesiedleniu ponad 150 tysięcy mieszkańców południowo-wschodnich województw narodowości ukraińskiej i Łemków na tzw. Ziemie Odzyskane. W tym roku przypada akurat 70. rocznica tego smutnego wydarzenia i z tej okazji w wydawnictwie „Czarne” ukazał się zbiór reportaży dziennikarza związanego z „Gazetą Wyborczą” Pawła Smoleńskiego „Syrop z piołunu”.

Czytaj dalej

Borys Humeniuk, Wiersze z wojny

W listopadowym numerze „Odry” 11/2017 ukazała się moja recenzja „Poeta na wojnie”, w której omawiam tom poezji Borysa Humeniuka „Wiersze z wojny” (przeł. Aneta Kamińska. IX tom serii „Faktoria Poezji”. Starostwo Powiatowe w Brzegu, K. I. T. Stowarzyszenie Żywych Poetów, Brzeg 2016). „W utworach Humeniuka udaje się wyodrębnić wyraźne przeciwstawienie wojny i literatury – wpisane w kontekst autobiograficzny. Życie ludzkie okazuje się znacznie większą wartością niż slogany patriotyczne” (fragment recenzji).

Rozważania o współczesnych rewolucjach

 

W listopadowym numerze „Nowej Polszy” 11/2017 ukazała się moja recenzja „Rozważania o współczesnych rewolucjach”, w której omawiam książki Katarzyny Kwiatkowskiej-Moskalewicz „Zabić smoka. Ukraińskie rewolucje” (Wydawnictwo Czarne, 2016) oraz Grzegorza Szymanika „Motory rewolucji” (Wydawnictwo Czarne 2015). „Te zbiory reportaży łączy przede wszystkim perspektywa porównawcza w spojrzeniu na rzeczywistość. Autorka pierwszej publikacji usiłuje wyprowadzić genezę Majdanu 2013-2014 r. z klęski pomarańczowej rewolucji, autor drugiej zaś szuka analogii pomiędzy ukraińską rewolucją a arabską wiosną oraz zastanawia się nad możliwością wstrząsów w innych państwach powstałych po rozpadzie ZSRR. W obu przypadkach odnajdujemy również podobieństwa stylistyczne” (fragment recenzji). Jej pełny tekst dostępny jest pod linkiem https://novpol.org/ru/ByigbB1gz/Razmyshleniya-o-sovremennyh-revolyuciyah

Rafał Marceli Blüth, Likwidacja kremlowskiej elity oraz inne pisma sowietologiczne 1933 – 1938

W październikowym numerze „Nowej Polszy” 10/2017 ukazała się moja recenzja książki Rafała Blütha „Likwidacja kremlowskiej elity oraz inne pisma sowietologiczne 1933 – 1938” (Biblioteka „Więzi”, Warszawa 2016). „Stosunek Blütha do ZSRR kształtuje się dosyć niejednoznacznie. Z punktu widzenia katolickiej doktryny stwierdza, że ustrój polityczny tego państwa stanowi krańcowe pogwałcenie ludzkiej natury, ale z drugiej strony próbuje odnaleźć w nim jakieś pozytywne aspekty. Autor uważa, że w Europie nastąpiło całkowite załamanie się „antropocentrycznego humanizmu”, czyli liberalizmu i wartości demokratycznych, więc stara się odnaleźć sprzymierzeńców po lewej stronie sceny politycznej. W jego tekstach odczuwa się pewna urzeczenie trockizmem i próba chrystianizacji lewicy komunistycznej” (fragment recenzji). Jej pełny tekst dostępny jest pod linkiem https://novpol.org/ru/SJNv3iN6Z/Tajny-stalinskih-chistok

W poszukiwaniu „innej Rosji”

W kwietniowym numerze „Nowej Polszy” 4/2017 ukazał się szkic „W poszukiwaniu „innej Rosji”, w którym omawiam „Pisma wybrane” Dymitra FIłosofowa (t. 1, „Trudna Rosja” (1900-1916), t. 2, „Rosjanin w Polsce” (1920-1936). Wybór i opracowanie Piotr Mitzner, przekład Halyna Dubyk, Ewangelina Skalińska, Robert Szczęsny. Wydawnictwo Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego, Warszawa 2015) oraz towarzyszące tej publikacji książki Piotra Mitznera („Warszawski „Domek w Kołomnie”, Biblioteka „Więzi”, Wydawnictwo Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego, Warszawa 2014; „Warszawski krąg Dymitra Fiłosofowa”, Biblioteka „Więzi”, Wydawnictwo Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego, Warszawa 2015). „Czy Fiłosofow kochał Polskę? Tak, owszem, ponieważ ze zrozumienia polskiej tradycji walki o niepodległości wynikała jego koncepcja „trzeciej Rosji”, ani imperialnej, ani bolszewickiej. Opowiadał się za niezależną Ukrainą, co było sprzeczne z poglądami większości rosyjskich emigrantów” (fragment). Cały tekst dostępny jest pod tym >>linkiem<<

Igor Miecik, Sezon na słoneczniki

W „Nowej Polszy” nr 3/2017 ukazała się moje recenzja książki Igora Miecika „Sezon na słoneczniki”. W tekście zatytułowanym „Autobiografia i wojna” napisałem: „W sezonie…” mamy do czynienia wyeksponowaniem „ja – autorskiego” oraz emocjonalnym zaangażowaniem autora, jadącego na Ukrainę nie tylko jako dziennikarz, lecz również z misją odszukania swych krewnych na Donbasie. Reporter po omacku próbuje uchwycić sens wydarzeń na Ukrainie, co z kolei skutkuje zachwianiem struktury tej książki i spójności narracji. W tym sensie „Sezon…” niejako koresponduje z „Trzema siostrami” Czechowa – dramatem, charakteryzującym się decentralizacją fabuły”. Całość recenzji w języku rosyjskim dostępna pod >>tym linkiem<<

Andriej Caplienko, Kniga pieriemien. Istorii s pieriedniego kraja

W styczniowym numerze „Nowej Europy Wschodniej” 1/2017 opublikowana została moja recenzja „Na pograniczu rzeczywistości i fikcji” o książce Andrieja Caplienki „Kniga pieriemien. Istorii s pieriedniego kraja” (Andriej Caplienko, Kniga pieriemien. Istorii s pieriedniego kraja”, Klub Siemiejnogo Dosuga, Charkow – Biełgorod 2016; Андрей Цаплиенко, „Истории с переднего края”, Клуб семейного досуга, Харьков – Белгород 2016). „W tworzeniu literackich przedstawień Majdanu czy wojny na Donbasie palma pierwszeństwa należy nie do pisarzy, lecz dziennikarzy (…) U Caplienki ukraińska tożsamość nie jest aprioryczna. Staje się wyborem moralnym, na który składają się dążenie do dziennikarskiego obiektywizmu, pragnienie prawdy oraz głos sumienia. Jego proza napisana została w języku rosyjskim. W tej nacechowanej sprzecznością sytuacji autor szuka odniesień w tradycji” (fragment recenzji).